વિચારોનું વૃંદાવન

લઇ કદી સરનામું મંદિરનું હવે મારે ભટકવું નથી,
જાણીલો, પ્રસાદ સિવાય ત્યાં કઈ જ મળતું નથી.
અમસ્તી થાય છે ભીડ પ્રભુ, તારા નામથી આ કતારમાં,
થાય કસોટી તારી, એ પગથીયું કદી ચઢવું નથી.

હશે મન સાફ, તો અંતરમાં બિરાજે છે તું આપોઆપ,
દીધું છે…ને દેશે જ, ભલામણ જેવું કંઈજ કરવું નથી.
હજી માણસ જ સમજ્યો છે ક્યાં , માણસની ભાષા?
તારામાં લીન થાઉં, એથી વિશેષ માણસ બનવું નથી..

—  જગદીશ દેસાઈ