વિચારોનું વૃંદાવન

જ્યારથી એમની આંખોમાં ખોવાયો,
દુનિયાને માટે હું ગુમનામ થઇ ગયો.

જ્યાં અમે મળ્યા હતા પહેલી વખત,
એ રસ્તો પણ હવે સૂમસામ થઇ ગયો.

એવી લહેરાઈ એમની ઝુલ્ફોની સાંકળ,
કેદ કરવા નીકળ્યો હતો ગુલામ  થઇ ગયો.

જેને ભરવા જિંદગી ખર્ચી નાખી હતી,
હાથમાંથી છુટ્યો ને ખાલી એ જામ થઇ ગયો.

લોકોએ પ્રણયનું નામ આપી દીધું એને,
જિંદગી ને મૌત વચ્ચે જે વિરામ થઇ ગયો.

અમારી કહાનીનો કેવો અંજામ થઇ ગયો ?
મશહૂર થવા નીકળ્યો’તો ને બદનામ થઇ ગયો.

— સંદીપ વર્મા